Garip. Vahşi. Alışılmadık.
Bu, 1964 model bir Studebaker Avanti.
Avanti.
Kırmızı renkte. İçi siyah vinilden.
Studebaker bir Amerikan şirketiydi. Galiba 1967'de battı.
İsmi her şeyi açıklıyor.
Studebaker.
Toygar ve Şahin gibi modelleri vardı.
Kuşları seviyorlardı.
Arabaları su birikintisinden geçirmeyi de.
Saman balyalarına çarptırmayı da.
İşleri iyi gitmedi.
Şirketi kurtarmak için son çare olarak
tasarım dehası Raymond Loewy'den bir spor araba istediler.
Loewy kabul etti.
Las Vegas'ın çöllerinde 40 günlük hızlandırılmış bir program uyguladılar.
Loewy bütün konsepti sekiz günde yarattı. Ama bir şartı vardı.
Studebaker, orijinal tasarımı hiç değiştiremeyecekti.
Herhalde yani. Şu adama bakın.
Bıyığı, iki cep mendili ve kravat iğnesi var.
Ona kim estetik dersi verebilir?
İşte Avanti.
İnsanlar arabayı beğendi ve almak istedi.
Ama galerilerde bulamadılar.
Studebaker yeterli sayıda üretim yapamadı
ve bir süre sonra battı.
En azından denediler.
Avanti, bugünkü çok komik konuğumun da favorisi.
Konuğum, Bay JB Smoove.
Ama hiç kullanmamış,
hiç sahip olmamış, hatta hiç binmemiş.
Ama "Avanti," "İleri!" demek. O hâlde, yola çıkalım.
-Alo? -JB, ben JS.
Getirdiğim arabaya inanamayacaksın.
Umarım tahmin ettiğim arabadır.
Bütün hayallerin gerçek olacak, JB.
Yerimde duramıyorum! İçim içime sığmıyor!
Ben, Jerry Seinfeld.
Comedians in Cars Getting Coffee'yi izliyorsunuz.
Çok güzel.
-Komedi, kardeşim. -Komedi.
Altın espri var.
Gümüş ve bronz espri niye yok?
Onları çöpe at gitsin.
Gümüş ve bronz espri diye bir şey duymadım bile.
-Onlar yasak. -Sadece altın.
Sadece altın.
Karşındaki muhtemelen
dünyanın en güzel Studebaker Avanti'si.
Şaka mı bu?
Avanti'yi niye mi seviyorum?
Avrupa'nın estetiğiyle Amerika'nın mühendisliğini birleştirdiği için.
Üstelik "S," "Smoove"un baş harfi!
Bundan ötesi yok!
Direksiyonun tutacak yerlerine bak.
En sevdiğim özelliği… Hazır mısın?
Hanımları da düşünmüşler.
Karın buna bayılmaz mıydı?
Jerry, gerçekten Noel'de gibiyim.
Doğum günün.
Araba dediğin, Noel gibi olmalı.
Bak, burnun kanarsa her şeyden yırtarsın.
Yanında kırmızı lekeli bir mendil olsun. Böyle yap.
Birkaç kez burnuna dokun.
Cebinden çıkarırken lekeyi görmesinler.
Böyle yap. Paniğe kapılıyorlar.
"Pardon, burnum kanıyor," diyorsun.
-Çok komiksin. -Her şeyden yırtarsın.
Mahkemede, karakolda, çevirmede…
Herkes kanayan bir burna saygı gösterir.
JB'yi sevenler gerçekten sever.
Kendine JB demek garip gelmiyor mu?
Kendimden üçüncü şahısta bahsetmeyi severim.
-Yani kendine de… -Kendine hayran olmalısın.
Hayran olmalısın.
Sahnenin durumu hoşuna gitmezse
nasıl moralini düzeltirsin?
Kocaman bir Häagen-Dazs alırım.
Ben de. Naneli-çikolatalı.
Naneli-çikolatalı sevdiğin belli zaten.
Benimki tereyağlı-pekanlı.
Ama dondurma bitmeden asla pekan cevizlerine dokunmam.
Ne garip insanlar var.
Pekan cevizlerini sona saklayamazsın.
Dondurmadan sonra pekan cevizi yenemez.
Bir şov yapılacaksa kapanışı dondurma yapar.
Pekan açılışı yapar.
Hep stand-up'ta gibisin.
-Hayatım bu. -Dondurma açılışı yapar.
Dondurma kapanışı yapar.
Dondurma en son sahne alır.
Bir arabada her şeyden önce
düğmelerin ve kolların nasıl çalıştığına bakarım.
Bunu hisset. Geri vitese takmanın güzelliğine bak.
Düğmeyi basılı tut. Çok hoş, değil mi?
Sesi de çok güzel.
Çok hoş bir tık sesi. Dinle.
Yerine oturduğunu anlıyorsun.
Kapının açılışına da dikkat et, JB.
Önce şurada duruyor. Bak ne kadar açılıyor.
Daha da açılıyor. Hiç zorlamadan.
Nasıl buldun?
Ben kendi arabama bebek gibi bakarım.
İnsanlar arabalarını bezle, çaputla siliyor.
Ben neyle mi siliyorum? İç çamaşırıyla.
Kadın çamaşırlarını sabunlayıp öyle siliyorum.
Niye mi? Çünkü çok yumuşak oluyor.
Beni en çok rahatsız eden,
bunu bana fısıltıyla söylemen oldu.
Havaya gir diye.
Anladım. Rahatsız edici olan da o.
10 VİTESLİ KAHVE
Nefis bir kahve.
Mount Vernon'da büyüdüm.
-Öyle mi? -Evet. Çok arkadaşım öldü.
16 yaşını göremeyen çok arkadaşım var.
Gerçekten harika bir şehirdir.
Bir dakika. Bu iki cümle art arda gelemez.
"16 yaşını göremeyen çok arkadaşım var.
Harika bir şehirdir."
İnsanların
daha esprinin giriş bölümünde gülmesine bayılıyorum.
En güzel şey.
İçinden "Siz daha durun," diyorsun.
Komedide esprinin girişiyle güldürmek kadar güzel bir şey yok.
Bir yemek çubuğu esprim vardı.
Girişi şöyle yapıyordum:
"Bence Çinliler yemek çubuklarına iyi dayanıyor."
Esprinin başı bile değil.
Bence tembellik işte bu.
Pipet.
Hedefle aranda beş santimetre var.
Bardakla pipetin ucu arasında şu kadar var.
Bunsuz olmaz mı?
Bazen denk gelmiyor.
Pipeti tutturamamak bir felaket.
Konuşurken…
Ne anlamı var? Bardak pis diye mi?
İçindekini içiyorsun.
Bence zombi kıyameti er geç olacak.
Hatırlayamadım.
Zombiler ölüp sonradan dirilenler miydi?
-Geri dönüyorlar. -Bu iyi mi?
Evet. Dirilmek iyidir.
Ama ben…
-En sevdiğin zombi dizisi hangisi? -Walking Dead.
Hiç seyretmedim.
-Jerry. -Üzgünüm.
-Walking Dead'e bağımlı olmazsan… -Üzgünüm.
-Şu anda senden tiksindim ve… -Biliyorum.
Bunu duydun, değil mi?
Sevdiği diziyi izlemiyorum diye atarlanan ilk insan değilsin.
Bırakılması gereken bir davranış daha.
İnanamıyorum.
-Yasak İlişkiler'i kaçırdın mı? -Derdin ne?
"Derdin ne?"
Zombilerin beynimi yemesinden daha rahatsız edici.
Birkaç yıl parfüm şirketinde çalıştım.
Bir adam bana parfüm üretmeyi öğretti.
Her şeyi, bütün bileşenleri öğrendim.
Lavanta, biberiye…
İstesem çok rahat parfümcü olabilirdim.
Parfüm sektöründen gelen bir adama benziyorsun zaten.
Hatta hâlâ orada gibisin.
Ben garsonluk yaptım. Akşam bedavaya sahneye çıkıyordum.
Ondan ikiye kadar garsonluk yapıyordum.
Tam yemek saatinde. Ve birkaç kez
müşteriler bana bakıp
"Sen dün gece sahnedeydin," dediler.
"Profesyonel değil misin?"
"Henüz değil," diyordum.
Çok güzel.
Ama insanlarla çalışmak da bir hazırlık.
İnsanlarla çalışmayan mı var?
-Bu gerçek bir papyon mu? -Evet.
Çok güzel bağlanmış. Sımsıkı.
Papyon Değişim Programı diye bir şey duydun mu?
Hayır.
Farklı bir dünyayı tanı. Şimdi benim papyonum var.
Diyelim ki şuradaki bir adamın da şık bir papyonu var.
Birbirimizin papyonlarını beğeniyoruz.
Karşındakine "Güzel papyon," diyorsun.
"Seninki de öyle."
Bir bakışmayla bir enerji oluşuyor.
Bir anda papyonunu çözüyorsun,
o da çözüyor ve değiştiriyorsunuz.
Bana eşcinselliğin 50'lerdeki hâli gibi geldi.
JB'deki "J," "Jerry"nin baş harfi.
Doğru. Biz "Jerryler"iz.
Bana göre her Jerry az çok birbirine benziyor.
Hatta bence biz ikimiz de biraz birbirimize benziyoruz.
Katılıyorum.
Kesinlikle.
-Sahiden mi? -Evet!
Bu sinek beni öldürecek.
Vaktiyle bir kısa film izlemiştim.
Bir sineğin gözünden çekilmiş gibiydi.
İnanılmazdı.
Çok küçük bir kamerayla…
Bir gün bir sineğe takılabilecek bir kamera yapacaklar.
Sineğin de izin vermesi lazım.
Zorla takarız.
Evet, ama yine de… Sırtında böyle… Anladın mı?
-Rahatsız olabilir. -Bana ne?
Teşekkürler.
Patron benim, sinek değil.
Arıları severim.
İnsanlar gibiler,
ama bizim sorunlarımızı yaşamıyorlar.
İşçi arı bir drone'a bakıp "Bu işi ben yapmalıydım," demez.
Haklısın.
Ev ev dolaşıp yangın söndürücü
satıyordum. Bu en korkunç…
Evlere gidip yangın söndürücü satmak bir sanat.
Kesinlikle. En yüce sanatlardan.
En etkili korkutma taktiğin neydi?
Biraz manyakça.
Kapı açılınca hafifçe yana kayıp içeriye göz atıyordum.
Evin hâline bakıyordum ve çocuk seslerine dikkat ediyordum.
-Güzel. -Çocuk sesi.
Bu işi yapıyorsan
en çok görmek isteyeceğin şey oyuncaktır.
Kesinlikle.
Herhalde sık sık "Tanrı korusun," diyordun.
"Tanrı korusun, ama başınıza gelirse, Bay Johnson…"
İlk hedef eve girmekti.
Sonra ürünün kullanılışını gösteriyordum.
Bir adamın evinde ürünü göstereyim dedim.
Tavayı çıkardım, kâğıdı koydum ve yaktım.
Bu işi yüzlerce kez yapmıştım.
Ama yeni bir modeli test etmemiştim.
-Olamaz. -O yüzden…
-Olamaz! -Jerry.
-Evin içinde ateş yaktım. -Olamaz.
Ama yangın söndürücü çalışmadı.
Harika bir hikâye. "Evi kim yaktı?"
"Yangın söndürücü satıcısı."
-Merhaba. -Bugün doğum günüm.
Nice yıllara!
-Adın ne? -85 oldum. Jeannie.
Nice yıllara, Jeannie. 85 yaş! Tanrı seni korusun.
İki fahişenin fıkrasını biliyor musunuz?
"Seksten sonra tüttürür müsün?"
"Bilmem, hiç bakmadım."
Süper bir fıkra.
85. doğum gününde daha renkli giyinmeliydin.
Papyon Değişim Programı'na üye misin?
Papyonunu bu ölüm kolyesiyle değiştirir misin?
-Seve seve. -Olmaz. Kolyem çok eski.
Öyle mi? Titanik'ten mi?
Koyunlara bak.
Onlar da bize bakıyor.
"Adamlara bak," diyorlar.
Jar Jar Binks fikri böyle doğmuş olmalı.
Yedi Yıldız Savaşları filminde tek bir şeye güldüm.
Jar Jar Binks'in "Özzür dilerim," deyişine.
O an çok iyiydi.
Sence bize benziyorlar mı?
Bence fazlasıyla benziyorlar.
Hiç açık oluklu pisuar kullandın mı?
Evet.
Hiç sevmediğim bir şeydir.
Benim de.
Bir kez vücudundan çıktı mı
çişine ne olacağını önemsemezsin.
Yine de hemen oracıkta başkalarının çişine karışmasına
gerek yok.
Bugünü başka bir otomobil meraklısıyla geçirmek güzeldi.
Araba sürmek niye bu kadar güzel?
Direksiyonu çevirince arabanın dönmesine bayılıyorum.
-Bir yerlere gitmek istiyorsun. -Doğru.
Ama klasik araba kullanmak daha da zevkli.
Çünkü zamanda da seyahat ediyorsun.
Evet, ediyorsun.
Mesela şu anda 1964'teyiz.
Siyahların çeşmelerinin ayrı olması kötü,
ama 1964'e dönmek müthiş!
İnsanlardan bazı şeyleri alırken rahatsız oluyorum.
Mesela bir süt şirketinin evime süt getirmesi hoşuma gitmiyor.
-Güvenmiyorum. -Soğuk getiriyorlar.
Keşke eve teslimatı yapan kişi inek olsaydı.
İneğin kendisi gelmeli
ve kendisini sağıp sütü vermeli.
Bence sabah sabah
kendisini sağan bir inek görmek istemezsin.
Mikrofonu cebinden alalım.
Alsanız çok iyi olur. Ya buradan
uyuşturucu satışına gidersem? "Üstünde dinleme cihazı var mı?"
"Yok." "Peki bu ne?"
Altyazı çevirmeni: Hayrullah Doğan